Eerste gezinsuitje


Er zit een bijna volwassen grote burgemeester in de Vissershaven van IJmuiden. Een buitenkansje. Gauw het gezin inladen en er naartoe. Gelukkig vinden we hem snel, superieur tussen de kleinere zilvermeeuwen op een kade, drinkend uit een grote regenplas.
  De vogel is niet schuw en ik manoeuvreer de auto zo dat ik goed zicht heb. Bijna adult, slechts een bruine zweem op de witte toppen van hand- en staartpennen. Met wat moeite trek ik mijn lenskoffer onder het stoeltje van onze kersverse dochter Riva vandaan en schroef de telelens in elkaar. Nu snel de camera erop.
  Riva begint te huilen. Drinktijd, concludeert vriendin Isabelle. Ze opent de deur om mijn dochtertje van de achterbank te peuteren, ik hou ondertussen de burgemeester angstvallig in de gaten. Opluchting wanneer Riva tevreden aan de borst ligt en de vogel niet is gevlogen.
  Ik leg een lap op mijn raam met daarop de telelens tegen beschadigingen. Voor een betere compositie rijd ik een klein stukje verder, met een mopperende vriendin die ons dochtertje nog steeds tracht te voeden. Ik schiet de eerste foto's en hoor een burpend geluid naast me, gevolgd door een 'O jee!' van Isabelle. Riva gooit wat melk eruit.
  Isabelle zoekt een spuugdoekje. Door de beweging gaat mijn beeld op en neer. En dat duurt maar, hoe lang blijft zo'n burgemeester zitten? Als ik me omdraai om te kijken wanneer de beweging in vredesnaam stopt zegt Isabelle 'daar!' en wijst ze verontwaardigd op het spuugdoekje onder de telelens.