Zuidelijke stormvogeltjes


De schichtig heen en weer schietende Europese stormvogeltjes krijgen gezelschap van wilson's stormvogeltjes. De eerste komt met snelle slag aanvliegen vanaf stuurboord, tegen de wind in, richting de bron van de vislucht. De stroom van olie en visafval strekt zich uit vanaf bakboord, waardoor de vogel rakelings langs de neus van de boot moet vliegen om aan de andere kant te kunnen foerageren.
  Er volgen er nog twee.
  De matzwarte wilsons vliegen meer beheerst rond dan de nerveuze Europese. Volgens het mooie boekwerkje Stormpetrels van Bob Flood en Ashly Fisher vliegt een Wilson's als een vleermuis en een Europese als een boerenzwaluw, en dat beschrijft uitstekend wat we zien.
  Wilson's lijken anderhalf keer zo groot als gewone stormvogeltjes maar dat is deels optisch bedrog. Terwijl ze foerageren op het slik strekken ze hun vleugels waardoor deze breed lijken met afgeronde punt.
  Doordat ik zelf aan stuurboord zit, aan de verkeerde kant dus, moet ik tussen anderen door proberen de vogels te schieten, wat vrij lastig gaat. Op veel beelden staan delen van hoofden of camera's als spelbrekers.
  Daar komt bij dat de vogels net als vleermuizen akelig snel en erratisch bewegen, en bovendien de boot nooit even stil ligt.
  Afijn, het is mooi om hier vogels voor je lens te krijgen die aan de randen van de zuidpool broeden. Zelfs al zijn het er slechts drie van de wereldpopulatie van twee miljoen.