Top-Notch


Tweede kerstdag. De eerste vissershaven van Scheveningen. Langs de kade rust een rijtje kotters, met opgestoken bomen en neergehangen blauwe sleepnetten. Hier en daar een steenlopertje aan dek. Op het water drijft een zeekoet met zijn neus in de wind. Geen spoor van de grote burgemeester.
  We slenteren naar de tweede vissershaven. Vanaf de kopse kant zien we meeuwen cirkelen hoog boven het rechthoekige water, hoger dan de aanpalende gebouwen. Daar zit-ie tussen, met de kijker pikken we de lichte vleugels en staart zo tussen de andere meeuwen uit. De burgemeester vliegt besluiteloos van de ene naar de andere kant van de haven, daalt af richting water en zakt achter blinkende plezierjachten verderop in de haven.
  De grijze wolken wijken voor een gelig winterzonnetje. We treffen de burgemeester aan op het achterdek van de Top-Notch, een onberispelijke, hagelwitte boot, waar hij statige blikken rondwerpt en nu en dan een veertje aan zijn kleed verschikt.
  Bij gebrek aan een statief steun ik mijn camera afwisselend op een prullenbak en op de metaalgerasterde leuning van een zitbankje. Een voorbijganger verjaagt de vogel onbewust die daarop in de verte verdwijnt.
  We besluiten tot de aanschaf van een brood in de praktisch aan de haven gelegen Jumbo. Zodra we beginnen met strooien verzamelt zich een wolk zilvers en kokmeeuwen. Steenlopers komen aangehold. En warempel, daar is ook de grote burgemeester weer.