Llobregat Noord


Vanaf de oever van de Llobregat bekijk ik het kunstmatige eilandje El Moli. Een reststukje land, overgebleven toen de nieuwe rivierloop werd gegraven. De Llobregat moest meer dan twee kilometer zuidwaarts wijken voor het uitdijende Barcelona.
  Er valt weinig bijzonders aan het eilandje te ontdekken. Een rooster van steigerpalen met nep-aalscholvers, geen idee waarvoor.
  In het voorjaar is het hier heel wat levendiger, wanneer het eiland wordt bevolkt door kakelende audouins meeuwen. Er nestelen een broedpaar of zeshonderd.
  Lange tijd broedde het overgrote deel van deze endemische mediterrane meeuwen- populatie in een kolonie in de Ebrodelta. Dat baarde zorgen bij natuurbeschermers. Een enkele kolonie, hoe groot dan ook, is natuurlijk kwetsbaar. Het is beter om risico's te spreiden.
  Met Europese subsidies is getracht de vogels te stimuleren tot de vestiging van meer kolonies. Dat mislukte. Een paar tegenvallende broedseizoenen (vossen, hagel) en de vogels kwamen zelfstandig tot inzicht. De kolonie viel gedeeltelijk uiteen en de meeuwen verdeelden zich over diverse kleine kolonies. Er broeden nu zelfs enkele paartjes in de drukke industriële haven van Barcelona, iets wat absoluut ondenkbaar werd geacht.
  Hoe dan ook, er zijn nu geen audouins meeuwen hier. Het is september, de meeste zijn al afgezakt naar het zuiden, naar West Afrika. Ik ga mijn kans beproeven op het strand. Daar hangen vast nog enkele achterblijvers.