Javaanse strandplevieren


De taxonomie van strandplevieren is complex en zo veranderlijk als het weer. Verspreid over de wereld komen verschillende soorten voor die soms sterk op elkaar lijken en tot veel discussie leiden over de juiste indeling.
  Op Bali heb je kans op de Javaanse strandplevier die in 1938 werd beschreven en gezien wordt als aparte soort. Ook de Maleise plevier, die wat mij betreft Maleise strandplevier had moeten heten, komt daar voor. Daar dribbelt de gewone huis-tuin-en-keuken strandplevier dan nog eens tussendoor. Dit aldus is mijn uitgangspositie.
  Meteen de eerste dag kom ik rennende strandplevieren tegen aan het strand en in drooggevallen zoutpannen. Ik negeer de details omdat ik nerveus op zoek ben naar rifgrielen.
  De tweede dag heb ik meer rust voor ze. De meeste koppeltjes aan het strand lijken me Maleis. Mannetjes met een fleurig rood petje en een dikke zwarte sjaal. Sommige vrouwtjes extreem flets met opvallende roestrode zijborstvlekken.
  Javaanse zijn meer bijzonder omdat ze uitsluitend worden waargenomen op Indonesische eilanden. Ze zijn wel een stuk saaier om te zien. Hun belangrijkste kenmerk is het ontbreken van duidelijke kenmerken. De pootjes zijn wat lichter, het snaveltje iets stomper, de witte nekband doorlopend. Weinig verheffend allemaal. Ze zitten vooral in de zoutpannen, tot dertig in een groep.
  Gewone strandplevieren heb ik uiteindelijk niet gezien. Denk ik.